اسمایلودون ، ببر دندان شمشیری / Saber-toothed Tiger / Smilodon
سلسله : Animalia
شاخه : Chordata
رده : Mammalia
راسته : Carnivora
خانواده : Felidae
زیرخانواده: Machairodontinae
جنس: Smilodon
گونه : اسامی علمی گونه های شناخته شده این پستانداران ما قبل تاریخ / Smilodon fatalis - Smilodon gracilis - Smilodon populator
معناي اسم : نام این جانوران Smilodon می باشد.
اسمایلودون ، یک کلمه مرکب یونانی است به معنی تیز دندان. گاهی آنها را saber-toothed tiger به معنی ببر دندان شمشیری می نامند اما در حقیقت، وابستگی چندانی به ببرها ندارند و به زیرخانواده دیگری با نام Pantherinae مربوط می شوند اما در عین حال از اعضای منقرض شده زیرخانواده Machairodontinae هستند.
دوران زمين شناسي : اواخر بخشی از عهد چهارم زمین شناسی به نام Pleistocene
محدوده زماني: حدودا" 2.5 میلیون تا 10.000 سال پیش
محدوده مكاني زندگي: آمریکای شمالی ( حدود کالیفرنیا ) و آمریکای جنوبی ( حدود آرژانتین )
وضعيت حفاظت : منقرض شده اند.
ادامه مطلب
فابروزاروس تنها از روي يك آرواره پائيني غير كامل در لسوتو – افريقاي جنوبي كشف شده است شناخته شد. اين آرواره فسيل شده در سال 1964 توسط لئونارد گينسبرگ كشف شد.
فابروزاروس بسيار شبيه به لسوتوزاروس بود و احتمالاً از همين دايناسورها بوده است و يك اورنيتوپود بسيار ابتدايي و گياهخوار تندرو، دوپا و كوچك بود. اين جانور در زمان ژوراسيك آغازين، حدود 194 – 208 ميليون سال پيش زندگي مي كرد. فابروزاروس يك جنس مشكوك است.
شاه دايناسورها همنوع خوار بوده است
گروهي از ديرينه شناسان آمريکايي دريافتند که دايناسور گوشتخوار «تيرانوساروس رکس» که به عنوان شاه دايناسورها شناخته مي شود علاوه بر خوردن ساير گونه هاي دايناسورها همنوع خوار نيز بوده است.
به گزارش مهر، دانشمندان دانشگاه ييل در تحقيقات خود آثار گازگرفتگي را روي بقاياي استخوان فسيلي دايناسور گوشتخوار «تيرانوساروس رکس» پيدا کردند که نشان مي دهد رد دندان هاي نمونه هايي از خود اين گونه است.
اين ديرينه شناسان درحالي رديابي آثار گازگرفتگي پستانداران بودند که استخواني با علائم ويژه را کشف کردند. با استفاده از تکنيک هاي تعيين تاريخ و بررسي محل کشف استخوان، اين دانشمندان دريافتند که اين گازگرفتگي ها را احتمالا يک تيرانوساروس رکس انجام داده است.
اين محققان در اين خصوص توضيح دادند:اين گازگرفتگي ها علائم مربوط به دندانهاي يک جانور گوشتخوار بزرگ است اما تيرانوساروس رکس تنها جانور گوشتخوار بزرگي بود که در 65 ميليون سال قبل در غرب آمريکا مي زيسته است.
پس از آنکه اين ديرينه شناسان مطمئن شدند که آثار گازگرفتگي مربوط به دندان هاي يک تيرانوساروس است نوع استخوان را مورد بررسي قرار دادند و دريافتند که خود استخوان گازگرفته شده نيز متعلق به يک نمونه تيرانوساروس رکس است.
دراين راستا، اين محققان ساير بقاياي استخواني مربوط به اين دايناسور را در کلکسيون هاي موزه هاي مختلف مورد ارزيابي قرار دادند و کشف کردند که سه استخوان پا و يک استخوان دست فسيل هاي تيرانوساروس رکس موزه هاي مختلف نيز داراي علائم گازگرفتگي از نوع همنوع خواري بودند.
اين تحقيقات اثبات کرد که تيرانوساروس رکس علاوه بر اينکه دايناسورهاي کوچکتر ساير گونه هاي را مي خورده بلکه از نمونه هاي گونه خود نيز تغذيه مي کرده است.
تاکنون تنها يک گونه دايناسور به نام Majungatholus به عنوان يک گونه همنوع خوار شناخته شده بود.
دانشمندان همچنان در جستجوی یافتن گونه های جدیدی از ساکنان ما قبل تاریخ زمین یعنی دایناسورها هستند و تا کنون تنها 700 گونه از آنها را کشف کرده اند اما در میان همین تعداد محدود نیز می توان دسته بندی های جالب توجهی از قبیل بلندترین، سریع ترین و حتی احمق ترین دایناسورهای جهان را مشاهده کرد.
به گزارش خبرگزاری مهر، دایناسورها پیش از اینکه زمین مورد اصابت یک شهابسنگ بزرگ قرار گرفته و منجر به انقراض موجودات زنده شود برای 700 هزار سال بقای خود بر روی سیاره سبز را حفظ کردند و انسان اکنون با کمک بقایای به جا مانده از این جانداران اطلاعاتی محدود از آنها را جمع آوری کرده است. در این دوره حیات طولانی مدت، نمونه های مختلف و متفاوتی از دایناسورها بر روی زمین پرسه زده اند که شاید امروزه نمونه های فسیلی محدودی از آنها در اختیار انسان باشد اما اطلاعاتی که دانشمندان از این جانداران که معمولا عظیم الجثه تصور می شوند به دست آورده اند به تدریج در حال افزایش و گسترده تر شدن است. از میان این اطلاعات حقایق جالب توجهی را که تا به حال در مورد دایناسورها به ثبت رسیده را در ادامه می خوانید: سنگین ترین دایناسور جهان: "براچیوساروسها" 80 تن وزن داشته اند، وزنی برابر وزن 17 فیل آفریقایی. ارتفاع این جانداران در حدود 16 متر بوده و طول آنها از 26 متر تخمین زده شده است. اسکلت این دایناسور عظیم ترین اسکلتی است که می تواند درون یک موزه به نمایش گذاشت.
| دایناسورهای قطبی همانند سایر دایناسورها بوده اند |
| بررسیهای دیرینه شناسان آمریکایی نشان می دهد دایناسورهای کوچکی که در قطب جنوب زندگی می کرده اند تفاوتی با سایر دایناسورهای دنیا نداشته اند. |
|
به گزارش خبرگزاری مهر، محققن دانشگاه ایالتی مونتانا دریافتند دایناسورهای کوچکی که زمانی در مناطق اطراف قطب جنوب می زیسته اند و بسیاری از ماههای سال را در تاریکی می گذراندند از نظر فیزیولوژیکی با سایر دایناسورها تفاوت نداشته اند. نتایج این بررسیها می تواند به درک بهتر فیزیولوژی که به این خزندگان ماقبل تاریخ اجازه داد تا به مدت میلیونها سال در شرایط مختلف محیطی در نقاط مختلف دنیا زندگی کنند کمک خواهد کرد. این کشف با بررسی بر روی بافت استخوانی 17 دایناسوری که بین 112 تا 100 میلیون سال قبل در محدوده قطب جنوب زندگی می کرده اند به دست آمد. این استخوانها در ایالت ویکتوریای استرالیا کشف شدند. تحقیقاتی که در سال 1988 بر روی بقایای فسیلی دایناسورهای قطبی انجام شد این فرضیه را مطرح کرد که دایناسورهایی که در این شرایط سخت زندگی می کرده اند از نظر فیزیولوژیکی با سایر دایناسورها متفاوت بوده اند. اکنون این دانشمندان با رد این فرضیه اظهار داشتند: "این نتایج به ما نکته بسیار جالبی را نشان می دهد: از آغاز در دایناسورها و شاید حتی در اجداد آنها نوعی فیزیولوژی به تکامل رسیده است که به آنها اجازه داد به مدت میلیونها سال در دامنه وسیعی از محیطهای با شرایط متفاوت زندگی کنند." براساس گزارش redorbit، تحقیقی که در سال 1988 انجام شد ریزساختارهای استخوان دایناسورهای قطبی را مورد بررسی قرار داد و بعضی تفاوتها را نسبت به حیوانات این گروه که در مناطق گرمتر زندگی می کردند مشاهده کرد و بنابراین نتیجه گرفت که دایناسورهای قطبی نیمی از سال را در حالت زمستان خوابی سپری می کردند. به طور معمول، در سطح ریزساختاری، استخوانهای دایناسورها خطوط رشد سالانه را نشان می دهند. این خطوط مشابه آن چیزی هستند که در درختان وجود دارد. اما بررسیهای دهه 80 بر روی تعداد کمی از نمونه ها انجام شد و بنابراین ردی از این خطوط در این استخوانها پیدا نشد. در سالهای بعدی یک سری فسیلهای جدید از دایناسورهای قطبی کشف شد که این تحقیقات جدید برپایه آنها انجام شده است. در این نتایج جدید، خطوط رشد سالانه وجود دارد. به گفته این محققان، در تحقیق قبلی این خطوط پیدا نشد چون نمونه های مورد بررسی هنوز وارد اولین سال زندگی خود نشده بودند. |
جویندگان
فسیل در فرانسه ردپاهای عظیم دایناسوری را که گفته می شود یکی از بزرگترین ها در
جهان است کشف کرده اند.
کد خبر : ۰۱۴۹۲ تاریخ انتشار : ۲۱ مهر ۱۳۸۸
این
ردپاها حدود ۱۵۰ میلیون سال قبل
توسط ساروپادها – دایناسورهای گیاهخوار گردن دراز – در رسوبات گچی فلات جورا در شرق
فرانسه به جا گذاشته شد.
عرض این
فرو رفتگی ها حدود یک و نیم متر است که متناسب حیواناتی ۲۵ متری با وزن تقریبا ۳۰
تن بوده است.
کارشناسان
فرانسوی می گویند این یافته در پلین واقع در نزدیکی مرز سوئیس
"استثنائی" است.
مرکز ملی
تحقیقات علمی فرانسه (CNRS) گفت که "این ردپاها برای ده ها حتی صدها متر ادامه دارد."
این
مرکز در بیانیه ای افزود:
"در سال های آینده حفاری های بیشتری انجام خواهد شد و ممکن است نشان دهد که این محوطه در پلین
(از نظر تعداد ردپای دایناسور) یکی از بزرگترین ها در جهان است."
این
ردپاها متعلق به بخش اخیرتر
دوره ژوراسیک، در ماه آوریل امسال توسط دو جوینده آماتور فسیل کشف شد اما دانشمندان
هفته پیش موفق به تایید اصالت آن شدند.
رسانه های
فرانسوی گزارش می دهند که ردپاها زمانی آشکار شد که قطع درختان توسط مردم محل زمین
سطح جنگل را در معرض دید قرار داد.
این منطقه
در زمان زندگی ساروپادها در نزدیکی یک دریای کم عمق و گرم قرار داشته است.

به گزارش خبرگزاری فارس، نتایج به دست آمده از آزمایشات انجام گرفته روی این فسیل نشان داد که این پرها برای پرواز مناسب نبوده و عملکرد دیگری داشتهاند.
این فسیلها متعلق به بیپیاسوروسها(Beipiaosaurus) بودند که بعد از اپیدکسیپتریکسها(Epidexipteryx) میزیسته و برخلاف آنها پرهایی کمپشت و شاخه شاخه داشتهاند.
اپیدکسیپتریکسها(Epidexipteryx)، پرندگان طوطی شکلی بودند که در مناطقی از چین زندگی میکرده و تنها مقداری پر که بیشتر جنبه تزیینی و زیبایی داشتند در انتهای دم آنها دیده میشد.
دیرینهشناسان معتقدند پرهای بیپیاسوروسها به دنبال فرآیند تکاملی پرندگانی است که با گذشت میلیونها سال موفق به پرواز شدند.
اگرچه نشانه های موجود از این نوع پر، حالت شاخه شاخه بودن آنها را همانند پرهای پرندگان امروزی نشان میدهد، اما دانشمندان اعلام کردند نازک و تنک بودن پرها خاصیتی در پرواز و یا حتی گرم کردن دایناسورها نداشته و احتمالاً برای کارهای دیگری مورد استفاده قرار میگرفتند
|
باستان شناسان از کشف فسیل گونه جدید دایناسوری خبر دادند که کوچکترین دایناسور کشف شده روی کره زمین است. |
| گفته می شود وزن جثه کوچک این دایناسور به بیش از ۲۰۰ گرم نمی رسد. به گزارش واحد مرکزی خبر به نقل از پایگاه خبری نسیج، باستان شناسان دانشگاه پورتسموث انگلیس موفق شدند در محدوده یک کارگاه آجرپزی در ساسکس، جنوب انگلیس، فسیلی از اسکلت گردن این حیوان را شناسایی و کشف کنند . مطالعات روی این سنگوراه نشان می دهد این موجود ۱۵۰ میلیون سال پیش و در دوران پایانی ژوراسیک می زیست و از نظر شکل ظاهری چون پرنده روی دو پا راه می رفت و اندامش پوشیده از پر بوده است. با توجه به اینکه هنوز جمجمه و دندان های این موجود کشف نشده است از نظر اکولوژیکی تعیین شیوه زندگی این حیوان بسیار دشوار است اما پیش بینی می شود این گونه دایناسور از گروه گیاهخوار- گوشتخوار بوده باشد. دانشمندان درباره این کشف گفته اند: " نوعی از این حیوان در چین می زیسته است و وزن آن در دوران رشد به حدود ۲۰۰ گرم و طول آن از سر تا نوک دمش ۱۶ تا ۴۰ سانتی متر بوده است که بدین طریق از نظر کوچکی جثه جای نوعی از دایناسور را که در گذشته کشف شد و طول آن سی تا چهل سانتی متر تخمین زده شد می گیرد". |


ولوسیراپتور،دایناسوری دوپا و دونده بود. این گوشتخوار حدود ۸۰ دندان تیز و منحنی شكل داشت كه در پوزه طویل و مسطحش قرار می گرفتند. طول بعضی از دندانها به ۱ اینچ(۵/۲ سانتیمتر) هم می رسید. این جانور درنده گردنی اس شكل، دستان سه انگشتی و چنگال مانند،پاهای نازك و بلند چهارانگشتی داشت. طول سر ولوسیراپتور حدود ۷ اینچ(۱۸ سانتیمتر بود).
ولوسیراپتور می توانست با سرعت بیش از ۴۰ مایل در ساعت(۶۰كیلومتر در ساعت) بدود.
طول ولوسیراپتور، حدود ۵ تا۶ فوت(۲-۵/۱ متر) و ارتفاع آن ۳ فوت(۱متر) بود. وزن آن حدود ۱۵ تا ۳۳ پوند(۷ تا۱۵ كیلوگرم) بوده است. این جانور دمی سفت داشت كه برای ایجاد تعادل از آن استفاده می كرده است به علاوه امكان سریع دویدن را هم برایش به وجود می آورده است.
چنگالهای داسی شكل به طول ۵/۳ اینچ(۹ سانتیمتر) كه روی انگشت وسط هر پا قرار می گرفت. این چنگال مهمترین وسیله دفاعی بوده است و به وسیله آن می توانسته به آسانی طعمه خود را بكشد(دایناسورهای گیاهخواربی دفاع مثل هادروساروس).
مغز ولوسیراپتور در مقایسه با اندازه بدنش،نسبتا بزرگ بود(این مساله در مورد همه دایناسورهای درومائوزارید كه باهوشترین دایناسورها بودند، صدق می كند).
ادامه مطلب
تعداد دقیق گونه های دایناسورها که بر روی کره زمین می زیسته اند روشن نیست. تاکنون حدود ٧٠٠ نوع از آنها شناخته شده است و گمان می رود تعداد آنها بسیار بیشتر از این عدد باشد.
بزرگی دایناسورها از کوچک تا بسیار بزرگ تغییر می کرده است و اشکال بسیار گوناگونی داشته اند. طبقه بندی این دایناسورها نیز بر اساس تفاوت در اندازه و شکل آنها صورت گرفته است.
دایناسورهای گوشتخوار همگی تروپاد (theropod) بوده اند، حیواناتی که بر روی دوپا ایستاده و در هر پا سه انگشت داشته اند. کارنوزاروس یک نوع کوچک و چابک تروپاد بوده است. یک نوع بسیار معروف این دایناسور به نام ولوسیراپتور بوده که از آنچه در فیلم پارک ژوراسیک به نمایش درآمده بسیار کوچکتر بوده است. سروپادها در طرف دیگر، بسیار عظیم بودهاند و گیاهخوارانی چهارپا بوده که براکیوزوروس، آپاتوزاروس و دیپلودوکوس معروفترین آنها بوده اند. دایناسورهای زره دار مانند انکیلوزاروس نیز شناخته شده اند. سراتوپین ها مانند تری سراتوپس دارای زائده ها و شاخهایی بر روی سر خود بوده اند.

